Progressie

De grote vraag is natuurlijk 'is er nog progressie mogelijk'? Deze vraag stelt elke sporter zich dagelijks. De kunst is om op het juiste moment het 'Sky is the limit-gevoel' te krijgen waardoor je mentaal optimaal in vorm bent en voor 70% van je toptijd al binnen is! Marnix ten Kortenaar beschrijft dit in zijn boek 'Opweg naar het licht' als een gevoel van verliefdheid. Afgezien van het mentale aspect denk ik dat er bij mij zeker progressie mogelijk is. Dit leid ik af van mijn prestaties aan het einde van afgelopen seizoen waarbij ik op de één na laatste wedstrijd 0.60 seconde van mijn 500 meter tijd afhaalde en vervolgens bij andere wedstrijden bevestigde dat het niet ging om een eenmalige uitschieter.

Op de 500m is mijn doel om binnen twee seizoenen aansluiting te kunnen vinden bij de Duitse top. Dit is een lijkt een lastige opgave omdat de concurrenten normaal gesproken ook progressie maken. Ik bleef de afgelopen seizoenen steeds een beetje rond de 38 seconden-grens zweven. In het begin was dit super, maar des te langer ik rond de 38 seconden bleef des te slechter het in verhouding is. Maar de gigantische uitschieters naar de lage 37 seconden gaven me steeds weer nieuwe hoop en plezier. Het is me, als eerder genoemd, gelukt om in Europa een lage 37'er te rijden, hierdoor kan ik mijn doelstellingen bijstellen en me richten op de eerste 36'er in Europa en de lage 36'er in Calgary! Op die manier kan ik aansluiting vinden bij de Duitse sprinttop. Mocht ik op het DM rond de 37 seconden schaatsen ben ik vrijwel zeker van deelname aan internationale wedstrijden.

De punten waarop ik mij duidelijk kan verbeteren is:
- Uitgeballanceerd krachtschema (dat aansluit bij een optimale periodisering)
- Techniek in de bocht. (Linkerbeen en stand heupen)
- Meer kracht per afzet kunnen leveren
- Vetpercentage reduceren

Seizoenstijden van de afgelopen jaren: