november 2002 >>
december 2002 >>
januari 2003 >>
februari 2003 >>
maart 2003 >>
oktober 2003 >>
november 2003 >>
december 2003 >>
januari 2004 >>
februari 2004 >>
maart 2004 >>
mei 2004 >>
juni 2004 >>
september 2004 >>
oktober 2004 >>
november 2004 >>
december 2004 >>
januari 2005 >>
maart 2005 >>
april 2005 >>
juni 2005 >>
juli 2005 >>
november 2005 >>
december 2005 >>
januari 2006 >>
februari 2006 >>
maart 2006 >>
april 2006 >>
mei 2006 >>
oktober 2006 >>
november 2006 >>
december 2006 >>
januari 2007 >>
maart 2007 >>
april 2007 >>
juni 2007 >>
juli 2007 >>
augustus 2007 >>
september 2007 >>
oktober 2007 >>
november 2007 >>
december 2007 >>
januari 2008 >>
februari 2008 >>
maart 2008 >>
mei 2008 >>
juni 2008 >>
augustus 2008 >>
oktober 2008 >>
november 2008 >>
december 2008 >>
januari 2009 >>
februari 2009 >>
maart 2009 >>
Seizoenstijden
1997-1998 >>
1998-1999 >>
1999-2000 >>
2000-2001 >>
2001-2002 >>
2002-2003 >>
2003-2004 >>
2004-2005 >>
2005-2006 >>
Einde seizoen met een 36,27 !
De laatste wedstrijddagen waren erg succesvol in de Utah Olympic Oval. Op zaterdag had ik nog een 500 meter te goed. Om deze goed te rijden moest ik een van mijn grootste angsten overwinnen: de laatste binnenbocht. Dit ging gelukkig, voor het eerst op snel ijs, goed! Ik kwam na een opening van 10.0 uit op 26.27! Met dit PR begon ik aan de 1500 meter. Mijn PR hierop was 1:48.17 uit Calgary. Dit was een nagenoeg perfecte race voor mijn doen. Desondanks had ik het gevoel dat ik een 1:47 rijden kon. Mijn rondetijden van Calgary wist ik nog precies en ging dus sneller weg dan afgelopen jaar. Jammer genoeg kon ik de ronde tijden niet vasthouden en kwam uit op 1:50.4. Achteraf bleek dit een prima tijd, ik werd tweede achter Phil Brojaka (1:49.7). Ter afsluiting reed ik op de zondag nog een 5km en een team pursuit. Mijn doel op de 5km was een tijd onder de 7 minuten. Volgends enkele Groninger schaatslegendes moet je onder de 7 min gereden hebben om jezelf schaatser te noemen. 6:55 was mijn eindtijd. Nadat ik al mijn kruid op de 5km verschoten had ging ik tegen beterweten in toch maar aan de start voor de teampursuit! De eindtijd zal rond de 4 min zijn geweest.
Twee PR's op eerste dag Champions Challenge
Gister avond was het nog even stressen. Volgends onze tijdelijke coach Bob Fenn stonden Matt en ik niet op de lijst voor de wedstrijden dit weekend. Er was blijkbaar iets mis gegaan met de inschrijving. Hierdoor zouden Matt en ik out of competition in het eerste paar mogen starten. Maar gelukkig konden we de organisatie ervan overtuigen dat we niet voor niets helemaal naar USA gekomen zijn. Voordat de wedstrijd begon hebben ze de heren opnieuw geloot waardoor ik in de laatste groep geloot werd met een goede tegenstander.
Het is geweldig weer hier in Utah. Dit is voor het schaatsen echter niet voordelig. De luchtdruk is met mooi weer hoog en daardoor is de luchtweerstand groter. Maar als je op 1200 meter hoogte zit is het hoe dan ook sneller als in Europa. De 500 meter begon met een valse start. Na de herstart opende ik 10.1. Dit is te eigenlijk twee tiende te langzaam. Maar het rondje ging erg goed. Ik had geen problemen in de bochten (laatste buitenbocht) en reed een paar honderdste van mijn PR af: 36.45. Mijn PR stond op 36.52 uit Calgary vorig jaar.
De 1000m ging ook beter dan ooit, 17.1 - 26.3 - 27.8 maakt 1:11.35. Hiermee heb ik drie tiende van mijn Calgary tijd afgeschraapt. Helaas is er geen tweede kans om onder de 1:11 te duiken met een start in de binnenbaan.
Phil reed een knappe 500 meter (36.47), helaas 1 honderdste verwijderd van zijn PR. Zijn 1000 meter was super, 1:10.7! Hiermee verbrak hij het Britse record.
Morgen staan de tweede 500 meter en de 1500 meter op het programma...
UITSLAG VAN VANDAAG (DESG.de)
Jetzt gehts los!
Over een paar uur begint de American Cup waar Phil, Matt en ik aan meedoen in Salt Lake City. Het begint vrijdag, zaterdag en zondag om 9 uur 's ochtens. Morgenochtend 500 en 1000m, Zaterdag 500 en 1500m en op zondag... de 5000 m en misschien de 10.000m! Natuurlijk gaat het om de eerste twee dagen. Maar traditiegewijs sluit ik het seizoen graag af met een 10 km!
Na een week wennen aan de hoogte, snelheid en droogte mogen we eindelijk los. Coach Bob Fenn zal ons de komende dagen begeleiden. Afgezien van de wedstrijden is deze trip al onvergetelijk! I'm living the American dream... :)
Seizoensafsluiting in Salt Lake City
De laatste Callengerscup in Erfurt verliep helaas niet naar wens. Mijn tijden vielen erg tegen wat een slechte klassering opleverde. Wonder boven wonder ben ik in het overall klassement van alle drie Challengercups derde geworden op de 1000m!